VIDI SVEDEŠAVANjA

20

Sep

20

Sep

19.00 č Ustanova kulture Palilula, velika sala scene Stamenković

Koncert horova A Cappellissimo iz Norveše i Vox Slavicum iz Srbije

VIDI OSTALE VESTINAJNOVIJE VESTI
18.09.2014 | Trg Krajine, Banja Luka
Od 18. do 20. septembra se održava Prvi međunarodni sajmam turizma i zdravlja u Banja Luci...









TripAdvisor
Check out what other travellers say about Belgrade on TripAdvisor.

Istorija grada

Beograd je grad burne ali često i tragične sudbine, pre svega zbog svog jedinstvenog položaja na ušću Save u Dunav, na razmeđu Istoka i Zapada.

Preko njega su prolazili i ukrštali se putevi kojima su nadirali ratnički narodi koji su osvajali i razarali ovaj grad, iznova ga gradili i dograđivali.

Beograd je stalno naseljen od doba srednjeg neolita, od vremena kada je u njegovoj okolini cvetala vinčanska kultura, pre više od 4.000 godina p.n.e.

Kasnije su došli Grci, a za njima Rimljani, koji su Kelte potisnuli preko Save i Dunava, a u Singidunumu postavili svoju Četvrtu, Flavijevu legiju. Na kalemegdanskom grebenu izgradili su moćnu tvrđavu i grad uz nju.

Od keltskog duna i rimskog kastruma grad potom prerasta u značajno pogranično utvrđenje Huna, zatim vizantijskih careva Anastasija i Justinijana, Avara, Bugara, Mađara, Srba, Turaka, Austrijanaca, sve dok u 19. veku nije postao prestonica moderne Srbije.

Ime Beograd prvi put je zabeleženo 16. aprila 878. godine, kada je jednim pismom papa Jovan VIII obavestio bugarskog cara Mihaila Borisa da je smenio Sergija, ("episcopus Belgradensis"), zbog poročnog života.

Beograd je u prošlosti imao desetak imena. Kako ga je koji osvajač zadobijao, odmah mu je menjao ime, ali to novo ime skoro uvek je govorilo o njegovoj lepoti i belini. Bio je Belgrad, Bello Grado, Alba Urbs, Alba Graeca, Griechisch Weissenburg, Nándor Fehérvár, Nándor Alba, Castelbianco. Svi su ovi nazivi prevod slovenske reči Beograd.

Ovaj grad, koji je tokom vekova pretrpeo i preživeo mnogobrojne ratove i razaranja, jedan je od najstarijih evropskih gradova, pa je otuda imao i više simboličnih naziva, kao što su: Kuća vetrova, Breg borbe, Breg za razmišljanje, Kuća slobode...

Prestonica srpske srednjovekovne države postao je za vreme kraljevanja Dragutina Nemanjića, koji je Beograd, Mačvu i Srem dobio u miraz od mađarskog kralja, kada se oženio princezom Katerinom, i u vreme despota Stefana Lazarevića koji je kao vazal ugarskog kralja, pored drugih velikih imanja, dobio u posed i Beograd. Tek u 19. veku, u vreme Prvog srpskog ustanka, a i kasnije, za vlade knjaza Miloša, od 1841. godine, Beograd postaje stalna prestonica kneževine, a potom i Kraljevine Srbije. Posle Prvog svetskog rata, 1918. godine, postao je glavni grad Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, a potom i Kraljevine Jugoslavije. Posle Drugog svetskog rata, opet je prestonica Jugoslavije koja je više puta menjala svoje ime, da bi sada ponovo i konačno, bio glavni grad Srbije.

U 19. veku Beograd se od orijentalne varoši postepeno pretvarao u moderan srednjoevropski grad. Kada su 1867. godine Turci napustili Beograd, u njemu je bilo 25.178 stanovnika i 3.444 kuće.

Prva električna sijalica zasvetlela je u Beogradu 1882, a 23. avgusta 1884. godine, sa beogradske železničke stanice, krenuo je prvi voz prema Nišu.

Prva beogradska kaldrma, složena od hrastovih kocki, postavljena je 1886. godine u ulici kralja Petra I, od Knez Mihailove do Saborne crkve. Kada su u proleće počele da padaju kiše, iz tih kocki su izbili lastari, na opšte veselje Beograđana.

Prvi tramvaj na konjsku vuču krenuo je 1. oktobra 1892. godine. Te je godine uveden i vodovod u nekoliko ulica u centru grada.

Prvi telefon se oglasio 1890, a prva bioskopska predstava se dogodila 1896, samo šest meseci posle prve projekcije braće Limijer u Parizu.

Početkom 20. veka Beograd ima 50.000 stanovnika i tada izrasta u pravu evropsku prestonicu. Nažalost, u Prvom svetskom ratu grad je bombardovan i razoren, a to se ponovilo i u Drugom svetskom ratu, kada je 1941. nacistička Luftvafe veliki deo grada pretvorila u prah i pepeo, u ruševine. Isto se to dogodilo i 1944. kada je u više navrata saveznička, angloamerička avijacija, pored nekoliko nemačkih vojnih objekata, porušila veliki deo grada. Nažalost, još jedno razaranje, nadamo se poslednje, dogodilo se 1999. godine kada je avijacija NATO Alijanse porušila više desetina stambenih zgrada, administrativnih, komunalnih i proizvodnih objekata, komunikacija... Sva ova bombardovanja ostavila su za sobom veliki broj ljudskih žrtava, poginulih, zatrpanih u ruševinama i ranjenih.

Danas Beograd ima više od 1.700.000 stanovnika i razvija se u pravu metropolu. U njemu živi više od četvrtine stanovnika Srbije! Grad se širi prema Šumadiji, ali i prema Sremu i Banatu. Postaje lepši, uređeniji i čistiji, ali i sve užurbaniji, jer se i u njemu, kao i u svim velikim gradovima, živi sve brže.

U Beogradu se u minulim vekovima često menjao sastav stanovništva. U njega su se doseljavali ljudi iz svih delova Balkana i srednje Evrope, iz njega su mnogi svojevoljno odlazili ili su prisilno iseljavani, ali oni koji su ostajali, za samo jednu generaciju postajali su Beograđani i retko su ga bez velike potrebe napuštali.

Korišćeni podaci iz knjige ''Beograd, u pola četiri Kod dva bela goluba'' Dragoslava Ž. Savića

    GRADOVI PRIJATELJI